Fear Takes Flight
by pittayaไปดู Red Eye มาที่โรงหนังสกาลา รอบ 20.45 พอดี
เล็งเรื่องนี้ไว้นานแล้ว แต่มันเลื่อนโปรแกรมไปๆ มาๆ กว่าจะได้ฉายก็วันนี้แหละ
เรื่องย่อๆ ก็คือว่านางเอก ระหว่างที่ขึ้นเครื่องบินเที่ยว Red Eye (เที่ยวบินรอบดึก) กลับบ้าน ก็โดนขู่โดย ผู้ก่อการร้ายที่วางแผนลอบสังหารคนใหญ่คนโตของรัฐบาล โดยแผนการจะสำเร็จได้ ต้องมีนางเอกเป็นคนสำคัญ ซึ่งถ้าหากปฏิเสธ พ่อนางเอกจะโดนสั่งเก็บทันที
ในที่สุด Wes Craven ผู้กำกับเรื่องนี้ คืนฟอร์มได้เสียที เพราะช่วงหลัง ตั้งแต่จบ scream 2 ไปเนี่ย เริ่มรู้สึกว่ามือตกยังไงก็ไม่รู้ โดยรวมๆ Red Eye เป็นหนังไม่ยาวมาก ประมาณแค่ 1 ชั่วโมงครึ่งเท่านั้นเอง แต่ดูแล้วลุ้นระทึกดีทั้งเรื่อง (ถึงแม้ว่าบางฉาก จะดูคล้ายกับเรื่อง… เอ่อ… Scream ไปซักหน่อยก็ตาม)
จุดเด่นของหนังก็คือการจับเอาเรื่องเหตุการณ์บนเครื่องบิน บนพื้นที่ปิด คับแคบ สูงเหนือพื้น 30,000 ฟุต คิดยังไงก็คิดไม่ตกว่าจะรอดจากตัวโกงไปได้ยังไง เป็นลักษณะเดียวกับหนังแนวเดียวกันนี้ ที่จับเอาเหตุการณ์พื้นๆ ของคนทั่วไป มาบิด ใส่พล็อตเข้าไป จนกลายเป็นว่า เรื่องแบบนี้ใครๆ ก็มีโอกาสซวยด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น นั่งรถบัสอยู่ดีๆ ก็มีคนมาบอกว่าบนรถมีระเบิด ห้ามวิ่งช้ากว่า 60 mph (Speed) หรือใช้โทรศัพท์สาธารณะอยู่แล้วมีคนเอาปืนมาจ่อหัว (Phonebooth) เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นกับใครก็ได้ ใครจะไปรู้ว่าคนที่นั่งข้างๆ เราบนรถไฟฟ้า อาจจะเป็น Terrorrist ก็ได้
แต่ด้วยการนำเอาสถานการณ์บีบบังคับบนเครื่องบินมาเป็นพล็อตเรื่อง ก็ทำให้มีข้อด้อยอยู่ในบางจุด คือว่า บนเครื่องบินมันก็มีอยู่แค่นั้น บทมันไม่สามารถทำอะไรแผลงๆ อย่างในสถานการณ์อื่นเหมือนกับ speed หรือ phonebooth ได้ แต่จังหวะการเล่าเรื่องของ Wes Craven ก็ทำได้ กระชับฉับไว ดูแล้วได้ลุ้นอยู่เรื่อยๆ จนกลบจุดอ่อนตรงนี้ไปได้เยอะ
นางเอก - Rachel McAdams เล่นเรื่องนี้ดูดีทีเดียว
ตัวโกง - Cillian Murphy เรื่องนี้หน้าตาโรคจิตยิ่งกว่าบท Scarecrow ใน Batman ซะอีก
อ้อ… รอบที่ดูเนี่ย ได้ดูรอบเดียวกับเบเบ้ด้วย พอดีบังเอิญเห็นตอนก่อนเดินเข้าโรงหนัง ก็ตัวเล็กๆ ดี หน้าตาเหมือนในรูปที่เคยเห็นกัน แต่ว่าแต่งหน้าเข้มเกินไป ไม่ใช่แนวที่ชอบว่ะ
1 Comment
ต้องหน้าใสอย่างน้องพลอยอะดิ
กลับไทยไปได้เจอทั้ง Project H เลย กินข้าวโต๊ะถัดไป โชคดี