The End of Imagination
by pittayaถ้าเราทำให้สถาบันธรรมาภิบาลต่างๆ ที่เหมาะสมเกิดขึ้นและใช้การได้ นั่นคือมีศาลที่มีประสิทธิภาพ, มีกฎหมายที่ดี, มีนักการเมืองที่ซื่อสัตย์, มีประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม, มีการบริหารประเทศอย่างโปร่งใสที่เคารพสิทธิมนุษยชน และให้ประชาชนได้มีสิทธิ์มีเสียงในการตัดสินใจที่จะกระทบต่อชีวิตของพวกเขา เมื่อนั้น โลกาภิวัฒน์ก็จะเป็นประโยชน์ต่อคนยากคนจนเช่นกัน พวกเขาเรียกมันว่า “โลกาภิวัฒน์ที่มีโฉมหน้าของมนุษย์” (Globalization with a human face)
ประเด็นก็คือว่า ถ้าทั้งหมดที่ว่ามานี้อยู่ในสภาพที่ใช้ได้จริง ไม่ว่าอะไรแทบทุกอย่างก็จะสำเร็จทั้งนั้นแหละ ไม่ว่าสังคมนิยม, ทุนนิยม หรืออะไรก็ตามแต่ ในสวรรค์น่ะทุกอย่างใช้ได้จริงทั้งนั้นแหละ ไม่ว่ารัฐคอมมิวนิสต์หรือเผด็จการทหาร! แต่ในโลกที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบนี้ โลกาภิวัฒน์ของบรรษัทจะเป็นตัวนำความไพบูลย์พูนสุขเหล่านี้มาให้เราจริงหรือ?
ตัดมาจากความเรียงเรื่องที่สามในหนังสือ จุดจบแห่งจินตนาการ (The End of Imagination) โดย อรุณธตี รอย นักเขียนชาวอินเดีย
สิ่งที่อรุณธตีเขียนถึง เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอินเดีย แต่น่าแปลกใจที่หลายตอน ถ้าเปลี่ยนเอาคำว่า “ไทย” ใส่เข้าไปแทนคำว่า “อินเดีย” ก็ยังรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องเดียวกันอยู่
1 Comment
อา…