Broken Flowers
ปีที่ผ่านมา หนังเรื่องที่ได้รางวัล Grand Prix จากงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ไปคือ Broken Flowers ของผู้กำกับ Jim Jarmusch (ไม่เคยดูหนังเค้ามาก่อนเลยซักเรื่อง)
ทีแรกไม่ได้ตั้งใจว่าจะดูเท่าไหร่ แต่พอดีว่าไปสยาม เห็นว่าเรื่องนี้เข้าฉายพอดี เวลาเหมาะ แล้วก็มีตั๋วฟรีพอดี (ดูหนังครบ 10 รอบ ดูฟรี 1 รอบ สะสมได้เต็มพอดีตอนที่ไปดู V for Vendetta)
จากประสบการณ์การดูหนังพวกที่ได้เข้าชิงรางวัลจากคานส์เรื่องที่ผ่านๆ มา พอจะแบ่งหนังออกได้เป็นสามประเภท คือ
- หนังดูง่าย สนุก เช่น Oldboy, Fahrenheit 9/11, Irreversible
- หนังดูไม่ง่าย แต่ก็ยังดูรู้เรื่อง เช่น Dogville, Elephant, Hidden
- หนังอะไรฟะ ดูไม่รู้เรื่อง เช่น Tropical Malady, Last Days
นึกว่า Broken Flowers น่าจะอยู่ในประเภทที่สอง แต่ผิดถนัด เพราะมันเป็นหนัง ตลกหน้าตาย ดูได้เพลิดเพลินใจดีแท้ เป็นหนังรางวัลจากคานส์ที่ดูง่ายมากๆ และ Bill Murray เล่นได้ “นิ่ง” สุดๆ (ใกล้เคียงกับใน Lost in Translation)
เรื่องนี้ยังไม่มีโอกาสได้ดูครับ… the life aquatic ก็ยังไม่ได้ดู -_-”
oscar ก็ยังเมินลุง murray อยู่ดี ทั้งที่เข้าชิงหลายครั้ง คิดว่าคงยังขายได้อยู่ ฝีมือระดับนี้ เอาไว้ค่อยให้วันหลังก็ไม่สาย
irreversible เป็นหนังที่ผมดู 15 นาทีจบ กด fast forward ไปก็ดูรู้เรื่องเหมือนกัน แล้วก็ไม่เข้าใจว่ามันดียังไง ผมชอบ memento มากกว่ากว่าเยอะเลยครับ ส่วน dogville นี่เท่มาก เนือยๆไปหน่อยตอนช่วงแรก แต่ตอนกลางไปจนถึงจบนี่ ยอดเยี่ยมมาก นับถือผู้กำกับ+คนเขียนบทเลย ทำบทสรุปได้ตรงใจกับคนที่ได้ดูกันทุกคน
ห่วยกูดูแล้วไม่เข้าใจอย่างแรง มันคือ forest gump หนังไม่มีจุด peak แกล้งคนดูอีก จบแบบ “ไอ้เหี้ยจบแล้วเรอะ”
ตลกจริงๆด้วย คิดว่าดอนคงคอยยืนมองเด็กวัยรุ่นทั่วเมืองไปอีกนาน